கொட்டும் விழிச்சுடராய்…

 

 

‘இந்த முறை பண்ணவேண்டிய பெஸ்ட் கன்ட்ரோல் வொர்க் முடிஞ்சுதா?’ என்னுடைய சத்தத்தைக் கேட்டு என் உதவியாளன் ஓடி வந்து ‘போன வாரமே முடிஞ்சுது சார்..’ என்றான்.

‘ஆபீஸ் ரூம்ஸ் எல்லாம் பண்ணீங்களா?’

‘பண்ணிட்டம் சார்’

‘இந்த ரூம்’

‘ம்…..பண்ணிட்டம் சார்’

‘கிழிச்சீங்க… இதோ பார்… என் மேசைக்கடியில் ஒரு குளவி கூடு கட்டியிருக்கு.. உடனே இத ரிமூவ் பண்ணுங்க..’

அவன் போன பின் எனக்கு அங்கே உட்கார பிடிக்கவில்லை. ஏதோ பாழடைந்த கழிவறையில் உட்கார்ந்திருக்கும் அருவருப்பு.. எழுந்து சற்று ஆசுவாசபடுத்திக்கொண்டு மெல்ல மேசையை விட்டு நகர்ந்தேன்.  அப்போதுதான் பார்த்தேன்  க்ங்ங்ங்….. என்ற சத்தத்தோடு ஒரு குளவி ஒரு யூடர்ன் அடித்து என் மேசையின் அடியில் போய் மறைந்தது. சத்த்த்த்ம் போடாமல் மெல்ல வெளியே வந்து என் உதவியாளனை அழைத்தேன்.  சைகையின் மூலமாக மேசைக்கடியில் காண்பித்தேன். அவன் (கற்பூரம) உடனே ப(டை)ணியாட்களுன் வந்து, வென்று, சென்றான்.

இருக்கையில் அமர்ந்தேன். குனிந்து (பயப்படாமல்) குளவி கூடு இருந்த இடத்தைப் பார்த்தேன். தடயம் இருந்தது. அமைதியாக வேலையில் மூழ்கினேன்.

அப்போதுதான் அது நடந்தது.  ‘க்ங்ங்ங்…..’ என்ற ரீங்கார சத்தம் மெதுவாக  (மின்சார கம்பத்திலிருந்து  வரும் சத்தம் போல)  கேட்டது.  நான் சற்றே நிமிர்ந்து அமர்ந்தேன். இப்போது சத்தம் மிக அருகாமையில் கேட்டது தெளிவாக.   நானும் காதை கூர்மையாக்கி சத்தம் வரும் இடத்தை நோக்கி நகர்ந்தேன். 

 சத்தம் வென்டிலேட்டருக்கு அருகாமையில் மிகத்தெளிவாக கேட்டது. என் ஆறாவது அறிவு எட்டிப்பார்க்காதே என்றது. நானும் வென்டிலேட்டரின் ஒரு புறமாக சாய்ந்து நின்று (என்கவுன்டர் செய்யப் போகும் ஒரு போலீஸ் போல) லேசாக எட்டிப்பார்த்தேன். அங்கே நான் கண்டது  ஒரு குளவி.  அசையாமல் வானில் ஒரே இடத்தில் நிற்கும்  ஒரு  ஹெலிகாப்டர் போல  அசையாமல் சிறகடித்ததது.  நான் சிலை போல் நின்றேன். குளவியை அவர்கள் கொல்லவில்லை போல. கூட்டை மட்டும் அழித்திருக்கிறார்கள் என புரிந்தது. நான் மெல்ல சத்தம் வராமல் நகர்ந்து (எனக்கே கேட்காதபடி) என் இருக்கையில் அமர்ந்தேன்.

மனதிற்க்குள் குளவி சிறகடித்தது. பயமா அல்லது அழுத்தமா தெரியவில்லை.  காற்றை நன்றாக உள்வாங்கி அழுத்தமாக மூச்சு விட்டேன்.  இலகுவாக இருந்தது.  ‘அற்ப  பிறவி  நம்மை என்ன செய்துவிட முடியும்’, ‘வரட்டும் ஒரு கை பார்த்துவிடுகிறேன்’, என்ற சபதத்தோடு வேலையில் மூழ்கினேன்.  சிறிது நேரத்தில் மறந்தும் போனேன்.

 மறு நாள் காலையில் வந்த உடன் மீண்டும் அந்த சத்தம்.  இம்முறை நான் மிக தெளிவாக இருந்தேன். கையில் ஒரு பரந்த தடிமனான ஒரு புத்தகத்தை எடுத்துக்கொண்டு ஓசை படாமல் வென்டிலேட்டரின் அருகில் போய் லேசாக எட்டிப்பார்த்தேன். இம்முறை குளவி சற்று தள்ளி அதே நிலையில் பறந்து கொண்டிருந்தது. எனக்கு மிக கண்டிப்பாக எட்டாது.  நான் அசையவில்லை. 

மௌனம். நான்  குளவியை மிக அருகாமையில் பார்த்தேன்.   காலைச்சூரியனின் கதிர்கள் பட்டு செந்நிறஉடல் தகதகவென ஜொலித்தது.  கண்கள்   மின்னின.  சிறகுகள் வேக மாக சுழலும் காற்றாடி போல வட்டமிட்டது.  அற்பமான உயிரினமா அது? என்ன அற்புதமான படைப்பு. இப்போது எனக்கு முற்றிலும் பயமில்லை. இமைக்காமல் பார்த்துக்கொண்டே இருந்தேன். அது கோபம் கொண்டிருக்க வேண்டும்.  ‘‘ செய்யறது எல்லாம் செஞ்சுட்டு பாக்கறத பார்…போய் வேலையை பாரடா ஈனப்பயலே” என நினைத்ததோ என்னவோ சட்டென்று வேறு திசை நோக்கி பறந்து சென்றது.  நான் அது சொன்னது போல என் வேலையை பார்க்க அமர்ந்தேன்.

சில வாரங்கள் கழித்து ஒரு நாள் நான் வாடிக்கையாளருடன் பேசி கொண்டிருக்கும் போது சரியாக அவரின் தலைக்கு மேல் குளவி வந்து(பறந்து) நின்றது.  நான் ஒன்றும் தெரியாதது போல்  பேச்சை தொடர்ந்தேன்.

‘நாளைக்கு  கண்டிப்பா கொட்டேஷன் வந்துடணும். அத பாத்துதான் நா முடிவே சொல்ல முடியும்…’

‘இன்னிக்கே அனுப்பிடறேன் சார். ஈவினிங் மெய்ல உங்களுக்கு வந்துறும்… என்னசார் அப்படி பாக்கறீங்க.. கண்டிப்பா அனுப்பிடுவேன் சார்’ என்றார் என் பார்வையின் பொருள் புரியாமல்   (கொட்டிடுமோ?…)

‘சரி வாங்க’ என்று அவரை அனுப்பிவைத்துவிட்டு என் இருக்கையில் அமர்ந்தேன். இம்முறை என் முகத்துக்கு நேராக (எட்டிவிடும் தூரம்) பறந்தது (‘டேய்…ஒத்தக்கு ஒத்த வரயா…’ ). நேராக சென்று ஒரு யூ டர்ன் அடித்து விட்டு என் மேசையின் கீழ் சென்று மறைந்தது.

இம்முறை நான் அவசரப்படவில்லை. அமைதியாக அது வெளிவரும்வரை காத்திருந்தேன். அதுவும் வெளியே வந்து என்னை ஒரு முறை உற்று பார்த்து விட்டு (‘என்னாப்பண்ணிடுவே’…) வெளியே பறந்து சென்றது. நான் மெல்ல குனிந்து மேசையின் அடியில் பார்த்தேன். மீண்டும் கூடு கட்ட தொடங்கியிருந்தது. வீட்டு ஞாபகம் வந்தது.

காலையில் என் மனைவி புறப்படும்போது ‘என்னங்க நம்ம வீட்டு லோன் விஷயமா…’ என்று இழுத்தாள்.

என்ன?  

‘ஒண்ணும் இல்ல. நாம போன தடவ லோன் அப்ளை பண்ணி லோன் சேங்ஷன் ஆவல இல்லியா…’

‘ஆமா.  மூணு  பேங்க்ல.  எல்லா டாக்குமன்டையும் கேட்டுட்டு ஒரு மாசமா அலய விட்டுட்டு கடைசில டாக்குமண்ட் சரியில்ல, ரிபேயிங் கெபாசிட்டி  இல்ல அப்படின்னு  சொல்லி ரிஜக்ட் பண்ணிட்டான்.. அதுக்கு என்ன இப்போ?’

‘இல்ல… நேத்து எங்கப்பா அவருக்கு தெரிஞ்ச பேங்லருந்து அப்ளிகேஷன் வாங்கி வந்திருக்கார்.   இதையும் தான முயற்ச்சி பண்ணி பாப்பமே…’

ஹ்ம்… என்ற பெருமூச்சோடு அதை வேண்டா வெறுப்பாக வாங்கி வைத்துக்கொண்டேன்.

அது இப்போது ஞாபகம் வந்தது.  விண்ணப்பத்தை எடுத்து நிரப்ப ஆரம்பித்தேன்.

 நாட்கள் நகர்ந்தன. குளவியும் நானும் ஒருவரை ஒருவர் தொந்தரவு செய்யாமல் தொழில் செய்தோம் நல்ல நண்பர்கள் போல.

ஒரு நாள் வீட்டிலிருந்து போன்.   மனைவிதான்.  ‘ஏங்க நமக்கு வீடு கட்ட லோன் சேங்ஷன் ஆயிடுச்சுங்க’…

ஒன்றரை வருடம் நாயாய் அலைந்தது மறந்து ‘ சந்தோஷம்.. நா வந்து பேசிக்கறேன்…’

சந்தோஷத்திலும் ஒரு அமைதி. நன்றாயிருந்தது.   மெதுவாக குனிந்து மேசையின் அடியில் பார்த்தேன். குளவி கூடு கட்டி முடித்திருந்தது.   எனக்குள் ஒரு நம்பிக்கை.  நிமிர்ந்தேன். என் முகத்துக்கு நேராக அதுவேதான். நான் சந்தோஷமாக குளவியை பார்த்தேன்.  என் முன்னே வந்து ஒரு  வட்டமடித்துவிட்டு வென்டிலேட்டர் வழியாக பறந்து சென்றது (நா வரட்டுமா…) நான் ஓடிப்போய் எட்டிப்பார்த்தேன்.  தூரத்தில் ஒரு தென்னைமர இலையினூடே போவது தெரிந்தது.

 

Advertisements
Published in: on ஜனவரி 4, 2010 at 1:14 பிப  Comments (2)  

The URI to TrackBack this entry is: https://ksurendran.wordpress.com/2010/01/04/%e0%ae%95%e0%af%8a%e0%ae%9f%e0%af%8d%e0%ae%9f%e0%af%81%e0%ae%ae%e0%af%8d-%e0%ae%b5%e0%ae%bf%e0%ae%b4%e0%ae%bf%e0%ae%9a%e0%af%8d%e0%ae%9a%e0%af%81%e0%ae%9f%e0%ae%b0%e0%ae%be%e0%ae%af%e0%af%8d/trackback/

RSS feed for comments on this post.

2 பின்னூட்டங்கள்பின்னூட்டமொன்றை இடுக

  1. கலக்கிட்டீங்க சுரேந்திரன்…..புல்லரிக்குது! வாழ்த்துக்கள்! தொடர்ந்து கலக்குங்க.

  2. திரு. பத்மஹரி அவர்களை அன்புடன் வரவேற்கிறோம்.

    //…..புல்லரிக்குது!//
    என்னை உண்மையிலேத்தானே பாராட்டரீங்க…


மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / மாற்று )

Connecting to %s

Travel Twosome

உங்களுக்காக...

பேயோன்

@ThePayon ~ twitter.com/thepayon

Welcome to Sramakrishnan

உங்களுக்காக...

Charuonline

உங்களுக்காக...

%d bloggers like this: