ஆறுமுகம்…

எங்க ஊர்ல ஆறுமுகம்ன்னு ஒரு சின்னவயசுக்கார பயல்  இருந்தான் .  அக்கப்போர்க்காரன்.  ஏழுமலையும் அவன் பொஞ்சாதியும் சினிமாவிக்கு போயிகிட்டு இருக்குறப்ப ‘என்னா ஏழுமல.. நேத்து ஒரு பொண்ணுக்கூட ஒன்ன அயனாவரத்தில பாத்தேன்’ என்று  பிட்டை போடுவான்.  ‘வேணாம் ஆறுமுகம்.. ஒரு சமயம் போல ஒரு சமயம் நான் இருக்கமாட்டேன்.. பாத்துக்க’ என்று பொஞ்சாதிய வேகமாக இழுத்துக்கொண்டு ஏழுமலை ஓடுவான்.  ‘என்ன மாயி… அடுத்த எலக்ஷன்ல எம்யல்லேக்கு நம்ம தொகுதியில நிக்கப்போறியாமே.. எல்லாரும் பேசிக்கறாங்க’ என்று பால்காரனை கலாய்ப்பான். ‘யப்பா புண்ணியவானே.. என்னய விட்டுடு ராசா..’ என்பான் பால்காரன்.  ஒரு பிரச்சினைன்னா ஆறுமுகமத்திக்கு அல்வா போல. ‘ஏய்.. என்கிட்டயேவா.. வா.. வந்து பாரு..  போலீஸ் என்னை என்னாப்பண்ணிடும்.. தோ பார்.. வேணா.. எனக்கு சென்ட்ரலும் தெரியும், புழலும் தெரியும்’ என்பான்.  பயம் என்றால் என்னவென்று ஆறுமுகத்திற்க்கு தெரியாது. அவனுடைய வாய்ஸ்க்கு பயந்தே பல பேர் ஓடி விடுவார்கள். ஒருநாள் எவனையாவது  ‘நாயே…பிச்சக்காரன்கிட்டப்போயா திருடற’ என்று அடித்துக்கொண்டிருப்பான்.   நேர்மையானவன். அவனும் அவன் சகாக்களும் கூடும் சால்ட் கோட்டர்ஸ்  ஷெட் எப்போதும் கலகலப்பாகவே இருக்கும் (மாப்ள.. நேத்து இவன் சரக்க போட்டுட்டு தண்டவாளத்தில போய் தலவச்சி தூங்கறான்.. அப்பறம் அந்த இஞ்சின் டிரைவர்தான் இவன காலால தள்ளிவிட்டுட்டு வண்டிய எடுத்துகிட்டுபோனார்..தெரியுமா).

திடீர்னு ஒரு மாசத்துக்கு ஆளயேபாக்க முடியாது.  வந்தபிறகு கேட்டா ஒரு மர்டர்லே A1ன்னாப்போய்ட்டு இப்பதான் வந்தேன் என்று கப்ஸா விடுவான்.  சொன்னா நம்பமாட்டீங்க.. ஆறுமுகம் யாரையும் ஏமாத்தினது கிடையாது. அவனது சகா யாராவது ஏமாத்தி ஏதாவது பொருள்கொண்டுவந்தான்னா அவ்வளவுதான்.. அன்னிக்கு அவன் செத்தான்.   ஒரு நாள் அவன் தூரத்து சொந்தம் என்று ஒருவர் வந்து ஆறுமுகத்தின் பாட்டி தவறிட்டாங்கன்னு ஆறுமுகத்தை அவனது சொந்த ஊரான திருவண்ணாமலைக்கு கூட்டிக்கொண்டு சென்றார். நாங்களும் ஏதோ ரெண்டுநாள் அவன் சொந்த ஊருக்குப்போய்விட்டு திரும்பிவிடுவான்னுதான்  நினைத்திருந்தோம். போயி வருஷம் ஆறு ஆச்சி..ஆனால் போனவன் வரவேயில்லை. 

டீக்கடையில் தந்தியை புரட்டிக்கொண்டிருந்த போது சகா ஒடிவந்தான்.  ‘மாப்ள.. இந்த புக்ல பாரேன்..’ என்றான் மூச்சிரைக்க.  அது ஒரு வாரப்பத்திரிக்கை.  எனக்கு வாரப்பத்திரிகைகளில் எல்லாம் அவ்வளவு இன்டரஸ்ட் இல்லை. அவன் காட்டிய பக்கத்தில் ஒரு காவி முண்டாசை தலையில் கட்டிக்கொண்டு ருத்திராட்ச மாலையோடு சிரித்த சாந்தமான முகத்தோடு ஒருவருடைய போட்டோ இருந்தது. ‘யார்ன்னு தெரியுதா’ என்றான்.  ‘இல்லயே’ என்றேன்.  ‘நல்லாப்பாருப்பா நம்ம ஆறுமுகம்’ என்றான்.  நன்றாக உற்றுப்பார்த்தேன். ஆமாம் சந்தேகமேயில்லை ஆறுமுகமேதான். ‘என்னப்பா இப்படி இருக்கான்(ர்)’ என்றேன். ‘அவரு இப்ப திருவண்ணாமலையில பேமஸான சாமியாருப்பா’ என்றான் சகா.  நான் அந்த பக்கத்தின் தலைப்பை படித்தேன்.  பேக்கடையை திறந்துவை பேய்கள்  வரட்டும்   – கரமன்ஸ சத்தியானந்தா.. என போட்டிருந்தது.  

 

பி. கு:  எல்லா வலைப்பூக்களிலும் நித்தியானந்தாவைப்பற்றி பதிவுகள் வந்துவிட்டதால்.. நாம மட்டும் ஏன் சும்மா  என்றுதான்..ஹி..ஹி..

Advertisements
Published in: on மார்ச் 4, 2010 at 1:07 பிப  Comments (2)  

The URI to TrackBack this entry is: https://ksurendran.wordpress.com/2010/03/04/%e0%ae%86%e0%ae%b1%e0%af%81%e0%ae%ae%e0%af%81%e0%ae%95%e0%ae%ae%e0%af%8d/trackback/

RSS feed for comments on this post.

2 பின்னூட்டங்கள்பின்னூட்டமொன்றை இடுக

  1. nalla erkku thala

    • யோவ் பாஸ்கர்… நித்தியானந்தான்னு சொன்ன உடனே ஒடிவந்துட்ட…


மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / மாற்று )

Connecting to %s

Travel Twosome

உங்களுக்காக...

பேயோன்

@ThePayon ~ twitter.com/thepayon

Welcome to Sramakrishnan

உங்களுக்காக...

Charuonline

உங்களுக்காக...

%d bloggers like this: