கலாவதியும்.. காலாவதியும்…

செய்தி   :  சென்னையில் கு‌ப்பைக‌ளி‌ல் இரு‌ந்து பொறு‌க்க‌ப்படு‌ம் காலாவதியான மருந்து ம‌ற்று‌ம் மாத்திரைகளை, பு‌திதுபோ‌ல் மா‌ற்‌றி விற்பனை செய்த போலி தொழிற்சாலை கண்டுபிடிக்கப்பட்டு உள்ளது. சென்னை கொடுங்கையூரில் மாநகராட்சி குப்பை கொட்டும் தளம் உள்ளது. காலாவதியான மருந்து மாத்திரைகளை இங்கு கொண்டு வந்து கொட்டுவார்கள். இதை ஒரு கும்பல் ஆ‌ட்களை வை‌த்து‌ப் பொறு‌க்‌கி வ‌ந்து அத‌ன் லே‌பி‌ள்களை மா‌ற்‌றி புதிய மருந்து மாத்திரைகள் போல் விற்பனை செய்துள்ளது. இதுபோன்ற காலாவதியான மருந்து, மாத்திரைகள் செ‌ன்னை ம‌ட்டு‌ம‌ல்லாம‌ல் தமிழகம் முழுவதும் விற்கப்பட்டு வ‌ந்து‌ள்ளது. ம‌க்க‌ளி‌ன் உ‌யிரோடு ‌விளையாடி‌க் கொ‌ண்டிரு‌ந்த இ‌ந்த மோசடி சுமா‌ர் நா‌ன்கை‌ந்து ஆ‌ண்டுகளாக நட‌ந்து வருவது இப்போது கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளது.

—————————————————————————————————————————-

மேற்க்கண்ட செய்தியை படித்தவுடன் எனக்கு கலாவதியின் ஞாபகம்தான் வந்தது.  கலாவதி எங்களுடன் படித்தவள்(ர்).  தற்போது மருத்துவராக உள்ளாள் (உள்ளான்னு எழுதும்போது உள்ளாள்ன்னு எழுதலாம் இல்லயா..).  எங்களூரிலேயே அரசு மருத்துவமனையில் மருத்துவராக சேவை செய்கிறாள். கலாவதி அன்பானவள். தன்னலம் கருதாதவள். தெய்வபக்தி மிகுந்தவள். கோவிலில் நான் அவளை அடிக்கடி பார்ப்பதுண்டு. அப்படி பார்த்த ஒரு சந்தர்பத்தில்…..

 என்னைப்பார்த்த உடனே மெல்லிய  புன்னகையோடு ‘எப்படி இருக்கீங்க’ என்று நலம் விசாரித்தாள்.  ‘நல்லாயிருக்கேன்’ என்றேன். சிறிது நேர குடும்ப குசலங்களுக்குப்பிறகு பேச்சு அவரவர் செய்யும் தொழில் பற்றிய திசையில் சென்றது.  ‘டாக்டராயிட்டு நல்லா செட்டிலாயிட்டிங்க’ என நான் ஆரம்பித்தேன். ‘அட போப்பா..’என்றாள் சலிப்போடு. ‘என்ன’ என்றேன். ‘விரும்பித்தான் நா டாக்டருக்கு படிச்சேன்.. ஜனங்களுக்கு சேவை செய்யணம்னு ஆசை.. எங்கப்பா நிலத்த வித்துத்தான் என்ன படிக்க வச்சாரு.. நானும் படிச்சி முடிச்ச உடனே கஷ்டப்பட்டு அரசாங்க வேலையில சேர்ந்தேன்..  நம்ம ஜனங்களுக்கு சேவை செய்யணும்னு விருப்பட்டுதான் நான் நம்ம ஊருக்கே மாற்றலாகி வந்தேன்..ஆனா இப்ப எல்லாம் மாறிப்போச்சசு..’ என்றாள் விரக்தியோடு.   ‘என்ன ஆச்சு’ என்றேன். ‘சொல்கிறேன்’ என சொல்லத்துவங்கினாள்.

 ‘ரெண்டு மாசத்துக்கு முன்னால நடந்த சம்பவம் இது. பெரியவர் ஒருத்தர் வயித்துவலின்னு என்கிட்ட வந்தார்.. நானும் அவரை செக் செய்து அவருக்கு சாதாரண வயிற்று வலிதான்னு  கண்டுபிடிச்சு மருந்து எழுதிகொடுத்தேன்.  சில நாள்  கழிச்சு அதே பேஷண்ட் திரும்பவும் வயிற்று வலின்னு என் கிட்ட வந்தார். மீண்டும் அவரை நான் செக் செய்தேன். நான் கொடுத்த மருந்தை சரியாக சாப்பிட்டீர்களான்னு நா கேட்டப்ப சரியாத்தான் சாப்பிட்டேன்னு சொன்னார் . இந்தமுறை அவருடைய ரிப்போட் மோசமாக இருந்தது. அதாவது போனமுறை சாதாரண வயிற்று வலின்னு வந்தவர் இந்தமுறை கொஞ்சம் சீரியஸான சிம்டம்ஸோட இருந்தார்.  பேஷன்டினுடைய அப்டாமன் உள்ள ரணமாக இருந்தது.  மருந்தெல்லாம் கரக்டா சாப்பிட்ட பின்னாடியும் இது  எப்படி என யோசனை செஞ்சிகிட்டே அவருடைய மருந்து பட்டியைக்கேட்டேன்.  நல்லவேளையாக கொண்டு வந்திருந்தார்.  பட்டியைப்பார்த்த உடனே எனக்கு ஒரு யோசனை தோணிச்சு.  நான் திரும்பவும் அதே மருந்தை என்னுடைய சீட்டில் எழுதி வேறு ஒருவரை அனுப்பி அதே மெடிக்கல் ஷாப்பிலருந்து வாங்கிவரச்சொன்னேன். மருந்து வந்தது.  நான் நினைச்சது சரிதான்.  காலாவதியான மருந்தை கொடுத்திருகாங்க பாவிங்க.   இதைத்தான் பேஷன்ட் சாப்பிட்டு அவருடைய வயிறு ரணமாகியிருக்குது. நான் நேராக பேஷண்டை கூட்டிக்கிட்டு அந்த மருந்து கடைக்கு போனேன். அது ஒரு உள்ளூர் அரசியல் புள்ளியின் கடைன்னு அவர்களுடைய பேச்சிலேயே தெரிஞ்சது.  ‘மருந்து எழுதிக்கொடுக்கறதோட உன்வேலை முடிஞ்சுடுச்சு.. சும்மா இங்க வந்து சவுண்ட் உடகூடாது’ என அவங்க பாஷையிலேயே பேசினாங்க.  நானும் விடாம ‘மனசாட்சின்னு ஒண்ணு உங்ளுக்கு கிடையாதா?  இத சாப்பிட்டு இந்த பெரியவர் செத்துப்போயிருந்தா என்ன ஆகியிருக்கும்’ என சத்தம் போட்டேன்.  செத்தா நாங்க பாத்துக்கறம்.. இப்ப நீ கிளம்பு என பதில் வந்தது.  பளார்ன்னு விட்டேன் ஒரு அறை.

‘அப்புறம்’ என்றேன் சற்று ஆவலாக…

‘அப்புறமா.. நா அவன அடிச்சுட்டேன்னு கேஸ் கொடுத்துட்டான்.. நா எந்த பேஷண்டுக்காக வாதாடப்போனேனோ அந்த பேஷன்டே அந்த மருந்துகடையில நான் மருந்து வாங்கலன்னு கோர்ட்டுல சொல்லிட்டான்.. மருந்துகடைக்காரன் எனக்கு மாமூல் தராததாலேதான் நா அவன அடைச்சேன்னும்.. அரசு மருத்துவர் என்ற காரணத்திற்க்காக என்ன ஜெயில்ல போடாம ஆறு மாத சஸ்பேன்ஷன் மட்டும் என  தீர்ப்பும் சொல்லிட்டாங்க..’ என்றாள் கண்கள் கலங்க. 

 

Advertisements
Published in: on மார்ச் 27, 2010 at 10:05 முப  Comments (6)  

The URI to TrackBack this entry is: https://ksurendran.wordpress.com/2010/03/27/%e0%ae%95%e0%ae%b2%e0%ae%be%e0%ae%b5%e0%ae%a4%e0%ae%bf%e0%ae%af%e0%af%81%e0%ae%ae%e0%af%8d-%e0%ae%95%e0%ae%be%e0%ae%b2%e0%ae%be%e0%ae%b5%e0%ae%a4%e0%ae%bf%e0%ae%af%e0%af%81%e0%ae%ae%e0%af%8d/trackback/

RSS feed for comments on this post.

6 பின்னூட்டங்கள்பின்னூட்டமொன்றை இடுக

  1. நல்லதுக்கு காலமில்லை. அந்த பேஷன்ட் அதுக்கு செத்து தொலைஞ்சிருக்கலாம். ராஸ்கல்

    • நாநயத்துக்கும், நாணயத்துக்கும் மதிப்புள்ள வரையில் இப்படித்தான்.. காமன் மேன் வரதராஜலு அவர்களுக்கு என் நன்றிகள்… (கலக்கறீங்க.. போங்க..)

  2. பதிவு நல்லாருக்கு….. (உண்மையா கற்பனையா?)

    //நாநயத்துக்கும், நாணயத்துக்கும் மதிப்புள்ள வரையில் இப்படித்தான்..//
    இதுவே ஒரு பதிவுக்கு சமம்…..கலக்குறீங்க! வாழ்த்துக்கள்.

    • உண்மை கலந்த கற்பனை.. நன்றி பத்மஹரி.

  3. ‘உள்ளார்’ன்னு பொதுவா சொல்லலாமே…. மரியாதையாகவும் இருக்கும்….

    • இதுக்குத்தான் துபாய்ராஜா வேணுங்கிறது…


மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / மாற்று )

Connecting to %s

Travel Twosome

உங்களுக்காக...

பேயோன்

@ThePayon ~ twitter.com/thepayon

Welcome to Sramakrishnan

உங்களுக்காக...

Charuonline

உங்களுக்காக...

%d bloggers like this: