வாருங்கள் விரட்டுவோம்…

முதன் முதலாக நன் கடந்த டிசம்பர் மாதம் வலைப்பூ துவங்கியது முதல் வோட்ப்பிரஸ் முகப்புதளம் எனக்கு பரிச்சயம். அதில் இருக்கும் பட்டியலில் என்னுடைய வலைப்பூ வராதா என்ற என்று ஏங்கிய நாள் முதலாய் அது நடக்காமல் போகவே முகப்புத்தளங்களில் உள்ள வலைப்பூக்களை சொடுக்கி அவற்றைப்பார்த்து நானும் அதுபோல என்னுடைய வலைப்பூவிலும எழுதி நானும் பின்னாள் ஒரு முண்ணணி வலைப்பூவனாக ஆகவேண்டும் என்ற ஆசையில் சிறிதுகாலம் எழுதாமல் இருந்து வலைப்பூக்களைப்படிப்பதில் என்னுடைய ஆர்வத்தை செலுத்தினேன். பொதுவாக என்னுடைய வாசிப்பு வரிசையில் நகைச்சுவை படைப்புகள் முதலாவதாக இடம்பெற்றிருக்கும். பின் அனுபவங்கள், பயணக்கட்டுரைகள், பொதுவானவைகள், அரசியல் மற்றும் சமூகம் என்று வரிசைப்படி என் வாசிப்பு அமைந்திருக்கும். வாசிப்பு எவ்வாறாக இருந்தாலும அரசியல் மற்றும் சமூக வலைத்தளங்களை மேலோட்டமாக மேய்வதோடு சரி. ஆழ்ந்து படிப்பதில்லை. சில சமங்களில் சில வலைப்பூக்கள் அதையும் மீறி என்னுடைய கவனத்தை ஈர்க்கும். அப்படி என்னை ஆட்கொண்ட வலைப்பூக்களில் ஒன்றுதான் கை. அறிவழகன் .

இவருடைய பதிவுகளுக்கு முதன் முதலாக நான் விஜயம் செய்தபோது இவர் சராசரி இளைஞனைப்போலல்லாமல் சமூகத்தின் அவலங்களை தம்முடைய பதிவுகளில் பதித்து சவுக்கடி தந்துகொண்டிருந்தார். முதலில் தயக்கத்தோடுதான் இவருடைய பதிவுகளை படிக்க ஆரம்பித்தேன். ஏனென்றால் அவருடைய சொல்வீச்சு அப்படி…  அவருடைய அறிமுக பதிவில்..

வறட்டு சித்தாந்தங்கள் பேசிக் கொண்டு வம்பளக்கும் இசங்கள் என்னை ஒருபோதும் தம் பக்கம் திருப்பியதில்லை, நான் மனிதம் நிரம்பிய மனிதத்தை இவ்வுலகில் நிரப்பிய தமிழன். அது மட்டுமே என் அடையாளம்.

இது ஒரு உதாரணமே.  

இது போன்ற சொல்வீச்சும் தெளிவான சமூக நோக்கும் எனக்கு இல்லை என்பதாலும் எனக்கான ஒரு வலைப்பூவை வெகுஜன பத்திரிகைப்போல் அமைக்கும் நோக்கிலும் நான் இவரை பின்பற்றுவதில்லை என முடிவுசெய்துவிட்டேன்.  பின்னாளில் என் வலைப்பூவுக்கு அகம் புறம் என பெயரிட்டு மற்ற பொழுதுபோக்கு வலைத்தளங்களைப்போல் வடிவமைத்து உலவவிட்டேன்.  இன்று வோர்ட்பிரஸ் முகப்புதளத்தில் முதல் நூறு வலைப்பூக்களுக்குள் என்னை அமரவும் செய்துவிட்டேன்.  ஆனாலும் கை. அறிவழகன் என்னால் வாசிக்காமல் இருக்க முடியவில்லை. சில(பல)சயங்களில் சமூகத்தில் நம் கண்முன்னே நடக்கும்  சமூக அவலங்களை நம்மால் தட்டிக்கேட்க முடியவிட்டாலும் கூட நம் எண்ணங்களில் உருவாகும் நியாயங்ளை நம் மனதிற்க்குள்ளேயே போட்டு  பூட்டிவிட்டு நம் அன்றாட வாழ்க்கையில் மூழ்கிவிடுகிறோம். அதையே ஒருவருடைய எழுத்தில் நாம் காணும்போது நாம் நினைத்ததுபோல், நமக்கு நேர்ந்ததுபோல், நமக்குத்தோன்றியதுபோல் என்று அவருள் அவருடைய எழுத்தினுள் நம்மைநாம் பார்க்கிறோம். அப்படித்தான் அறிவழகனை என்னுள் நான் காண்கிறேன். வாசிக்கிறேன். 

எல்லோரும்  டென்னிஸ் வீராங்கனை சானியா மிர்சாவினுடைய திருமணத்தை நம் தேசிய உணர்வோடு ஒப்பிட்டு எழுதுகின்றவேளையிலே சானியாவும் ஒரு பெண்.. அவளுக்கும் மனம் இருக்கிறது.. அவளுக்கும் உணர்வு இருக்கிறது.. என்று  திருமண வாழ்த்துக்கள் “சானியா மிர்சா”.  என்கின்ற அவருடைய உயரிய பார்வைக்கு முதன்முதலில் பின்னூட்டமிட்டேன். அதற்கு பதிலும் இருந்தது.

ஆனாலும் கூட அதன்பின் வரும் பதிவுகளை நான் வாசித்திருநதாலும கூட அவைகளுக்கு பின்னூட்டமிடுவதற்க்கான உண்மையான உணர்வுப்பூர்மான தகுதி நமக்கு இருக்கிறதா என வினவிக்கொண்டு பின்னூட்டமிடாமல் விட்டுவிடுவேன்.  ஆனால் அவருடைய சமீபத்திய பதிவு என்னை மிகவும் பாதித்தது.  தேவசி சாரின் மரணம். என்ற பதிவில் ஒரு தனிமனிதனுடைய உயரிய குணத்தினை அவருடைய அனுபவத்தின்மூலம் அழகாக சொல்லியிருக்கிறார். 

//அறிமுக அட்டையைக் கையில் கொடுக்கும் போது அச்சிடப்பட்டிருந்த “தேவசி தாமஸ்” என்கிற பெயரும், ” சார், தமிழாளோ” என்கிற கொஞ்சலான மலையாளம் கலந்த அவரது தமிழும் அவரை ஒரு மலையாளி என்று சொல்லாமல் சொன்னது.//

//மலையாளிகள் என்றால் கொஞ்சம் சுயநலவாதிகள், வணிக மயமானவர்கள் என்று எனது மூளையின் நினைவுச் செல்களில் வரையப்பட்டிருந்த ஒரு பழைய வரைபடத்தை ஒரு தனிமனிதனாக, அதுவும் ஒரே ஒரு சந்திப்பில் அவர் அழித்து விட்டிருந்தார். “மொழிகளுக்கும், மனிதர்களின் செயல்பாடுகளுக்கும் துளியும் தொடர்பில்லை” என்கிற ஒரு தத்துவத்தை எந்த நூலையும் படிக்காமல் அவரது புன்னகையால் விளக்கி இருந்தார் தேவசி சார்.//

இந்தப்பதிவு என்னை பாதிக்க காரணம் நானும் பிறப்பால் ஒரு மலையாளியானாலும் வளர்ப்பால் மண்ணால் நானும் ஒரு தமிழன்தான்.  சில நாட்களுக்கு முன்னால் ஒரு பதிவர் தம்முடைய பதிவில் தமிழகத்தில் மலையாளிகளுடைய ஆதிக்கத்தைப்பற்றி எழுதி அவர்களை விரட்டவேண்டும் என என்னவெல்லாம் அவருக்குத்தோன்றியதோ அவற்றைப்பற்றியெல்லாம் சிலாகித்து எழுதியிருந்தார்.  அந்த நண்பருக்கு நான் சொல்லிக்கொள்வது என்னவென்றால் முதலில் மனிதம் என்றால் என்ன என்பதற்க்கு விடையளித்துவிட்டு மற்றவர்களை விரட்டகூடிய வேலையில் நாம் இறங்குவோம். ஈழத்தில் உள்ள நம் சகோதர்களு நம்மால் என்ன செய்ய முடிந்தது என்று ஒரு முறை சிந்தித்துப்பார்த்துவிட்டு மற்றவர்களை விரட்டக்கூடிய வேலையில் நாம் இறங்குவோம். நண்பரே… நம் நாட்டில் இருந்து  விரட்டப்படவேண்டியவர்கள் நிறைய பேர் உள்ளார்கள் சாதி, இனம், மொழி,மதம் சார்ந்த வெறியர்களையும் சேர்த்து…

 

பின் குறிப்பு  :   கை. அறிவழகன் அவர்களுடைய ஒப்புதல் இல்லாமல் அவருடைய பதிவிலிருந்து சிலவற்றை வெட்டி என் பதிவில் ஒட்டியமைக்கு என்னை அறிவழகன் மன்னிப்பாராக.

 

Advertisements
Published in: on ஓகஸ்ட் 6, 2010 at 6:55 முப  Comments (2)  

The URI to TrackBack this entry is: https://ksurendran.wordpress.com/2010/08/06/%e0%ae%b5%e0%ae%be%e0%ae%b0%e0%af%81%e0%ae%99%e0%af%8d%e0%ae%95%e0%ae%b3%e0%af%8d-%e0%ae%b5%e0%ae%bf%e0%ae%b0%e0%ae%9f%e0%af%8d%e0%ae%9f%e0%af%81%e0%ae%b5%e0%af%8b%e0%ae%ae%e0%af%8d/trackback/

RSS feed for comments on this post.

2 பின்னூட்டங்கள்பின்னூட்டமொன்றை இடுக

  1. அன்புள்ள தம்பிக்கு,

    உங்கள் அன்புக்கும், உணர்வு மயமான எழுத்தின் மீதான காதலுக்கும் முதலில் என் வணக்கங்கள். என்னுடைய வலைப்பூவில் இருந்து யார் வேண்டுமானாலும் எதை வேண்டுமானாலும் எடுத்துப் பயன்படுத்திக் கொள்ளலாம், உள்ளத்தில் கிடக்கும் உணர்வுகளை வெளியேற்றி சமூகத்திற்குக் கொண்டு சேர்ப்பது மட்டுமே என் வேலை என்பதை நான் அறிவேன். அதற்குச் சொந்தம் கொண்டாட எப்போதும் நான் விரும்பியதில்லை.

    உங்கள் வலைப்பூ நன்றாக இருக்கிறது. தொடர்ந்து எழுதுங்கள், என் அன்பும், வாழ்த்தும் உங்களுக்கு என்றும் உண்டு.

    தோழமையுடன்
    உங்கள் சகோதரன்
    கை.அறிவழகன்


மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / மாற்று )

Connecting to %s

Travel Twosome

உங்களுக்காக...

பேயோன்

@ThePayon ~ twitter.com/thepayon

Welcome to Sramakrishnan

உங்களுக்காக...

Charuonline

உங்களுக்காக...

%d bloggers like this: