பட்டை…

 

கண்ணாடி முன்னால் நின்று என் தொந்தியை அழுத்திப்பிடித்துக்கொண்டிருந்த இடுப்புபட்டையை நன்றாக பிடித்து இறுக்கினேன். மூச்சை நன்றாக உள்ளிழுத்து ஒரு பெரிய மூட்டையை நன்றாக இறுக்கும் லாவகத்துடன் இன்னும் நன்றாக இறுக்கினேன். என்னுடைய கணிப்பின்படி  தற்போது தொந்தி குறைந்திருக்க வேண்டும்.  இன்னும் நன்றாக இறுக்கினேன். கடந்த மூன்று வாரங்களாக நான் நடைபயிற்சி மேற்கொண்டது பலன் தந்திருக்கும் என்ற நம்பிக்கையில் மேலும் இறுக்கினேன். கண்டிப்பாக தொந்தி ஒரு சுற்று குறைந்திருக்க வேண்டும்.. ம்… இன்னும் நன்றாக இறுக்கி….. பட்..  ஊறிய ஊசிப்பட்டாசு வெடித்ததுபோன்ற ஒரு சத்தம். என் கைகளில் இரு துண்டுகளாக என்னுடைய இடுப்புபட்டை.  அலுவலகம் செல்ல அவசரமாக ஆயத்தமான சூழலில் எதிர்பாரா வண்ணம் நிகழ்ந்த இந்த நிகழ்வினால் நான் செய்வது அறியாது திகைத்து நின்றேன். நான் திகைத்ததற்கு காரணமிருந்தது. என்னுடைய கால்சட்டை மற்றும் கைசட்டையை விட விலை அதிமானது இந்த இடுப்புபட்டை. சுமார் 400 ரூபாய்க்கு  (ரூபாய்க்கான சின்னம் கீபோர்டுல எங்கப்பா இருக்குது?) சென்னையில் உள்ள ஒரு உச்சரிக்க கடினமான பெயருடைய ஒரு விற்பனை அங்காடியில் ஏதோ ஒரு உந்துதலால் சுமார் நான்கரை வருடங்களுக்குமுன்(?) நான் வாங்கியது.

கருமையான தோலினாலான பளபளக்கும் இந்த இடுப்புபட்டையை நான் கட்டியதிலிருந்து எனக்கு நடந்தது எல்லாமே நல்லவையாக அமைந்தது என நான்  நம்பினேன் (எனக்கு கல்யாணம் என்று ஒன்று ஆனது இதை வாங்கிய பிறகுதான் என்றால் நீங்கள் புரிந்துகொள்வீர்கள்). இதை நான் வாங்கி கட்டியதிலிருந்து என்னை எப்பொழுதும் கரித்துக்கொட்டிக்கொண்டிருக்கும் என் மேலதிகாரி  திடீரென என்னை கரிசனமாக நடத்தியது எனக்கு வியப்பளித்தது (‘சொம்பு தூக்கனத்துகு எப்படி காரணத்த கண்டுபிடிக்கிறான் பாரு’ என்று என் எதிரிகள் யாராவது உங்களிடம் கதைத்தால் நீங்கள் நம்ப வேண்டாம்). நீண்ட நாட்களாக நான் கழட்டி விட வேண்டும் என்று நினைத்திருநத என் நண்பன்(?) ஒருவனை காணாமல் போகச்செய்தது இந்த இடுப்புபட்டியின் ராசியில்தான் என நான் அகமகிழ்ந்தது (நாம தினமும் ஓசியில் டீக்குடிச்சதுக்கு அவன் நம்மள கழட்டி விட்டிருப்பானோ? சே.. சே.. அப்படியெல்லாம் இருக்காது..) என இதன் பெருமைகளை இன்னும் அடுக்கிக்கொண்டே போகலாம். இப்படிப்பட்ட பெருமைகள் வாய்ந்த என் இடுப்பு பட்டை இப்போது இரு துண்டுகளாக என் கைகளில். ‘என்னங்க இன்னுமா ஆபீசுக்கு கிளம்பல..’  என் மனைவியினுடைய குரல் கேட்டது. துன்பம் வருவதற்க்குள் இடுப்பு பட்டை இல்லாமல் இன்செய்துகொண்டு இரயிலைப்பிடிப்பதற்க்காக இல்லத்தை விட்டு இறங்கினேன் (எத்தன இ பாருங்க..).

இடுப்பு பட்டை இல்லாமல் இருப்பது எவ்வளவு கடினம் என எனக்குப்புரிந்தது.  என்னுடைய கால்சட்டையை அடிக்கடி தொந்தியின் மேலே இழுத்துவிட்டுக்கொண்டிருந்தேன். எனக்கு தொந்தி இருப்பது எவ்வளவு சௌகரியமாக இருக்கிறது. இதைப்போய் அநியாயமாய் துன்பத்தின்(?)   குடைச்சல் காரணமாய் குறைக்க இருந்தேனே.  சுற்றும் முற்றும் பார்த்தேன். இரயிலடியில் கூட்டமதிகமாய் இல்லாவிட்டாலும் வந்திருந்த அனைவரும் சொல்லிவைத்துபோல இடுப்பு பட்டை அணிந்தவர்களாகவே நின்றுகொண்டிருந்தார்கள். சொன்னால் நம்ப மாட்டீர்கள்.. ஒரு மனநலம் குன்றிய ஒரு பரட்டைதலையுடைய ஒருவன் (இவர்களை இன்டலெக்ச்சுவல் டிசாடர் பர்சன்ஸ் என்று இனிமேல் மரியாதையாய் அழைக்கவேண்டும் என்று சட்டம் வரப்போவதாய்   எப் எம் ரேடியோலில் காபி வித் சுசி கூறியதாய் நினைவு) கிழிந்த அழுக்கேறிய சட்டையின் முன்புறத்தை தன் முக்கால் கால்சட்டையினுள் திணித்துக்கொண்டு  ஒரு அறுந்த கோணிக்கயிறினை தம்முடைய இடுப்புப்பட்டையாய் இறுக கட்டியிருந்தான். அவன் என்னை ஒரு மாதிரியாய் பார்த்து சிரித்தான். நான் அவனிடமிருநது விலகி நடந்து  ஆளில்லா ஓரிடத்தில் நின்றேன். என்னை கடந்துசென்றவர்களில் சில பேர் என்னுடைய இடுப்பை பார்த்துவிட்டு இடுப்புபட்டியில்லாத என்னை ஏளனமாய் பார்த்துவிட்டு சென்றதுபோல எனக்கு தோன்றியது. எல்லாம் பிரம்மை. வழக்கம் போல இரயில் தாமதமாய் வந்தது. இரயில் பெட்டியினுள் ஏறினேன். அமர இடமில்லாவிட்டாலும் தாராளமாய் நிற்க இடமிருந்தது. இடப்புற வாயிலின் அருகே வசதியாய் நின்றுகொண்டு வண்டியினுள் நோட்டமிட்டேன். என்னெதிரே கல்லூரி மணவர்கள்போல தோற்றமளித்த இளைஞர்களும் இளைஞிகளும் ஈஷிண்டு அமர்ந்து சம்பாஷித்துக்கொண்டிருந்தனர். சம்மந்தம் இல்லாமல் பாலினம் மாறி எதிரெதிர் தொடைகளை தட்டிக்கொண்டு திடீர் திடீரென சிரித்துக்கொண்டார்கள்.  வாழ்க கலாச்சாரம் என்று நினைத்தபடி நான் அவர்களை நோட்டமிட்டேன். அந்த கூட்டத்திலிருந்த ஒரு மஞ்சள் ஆடையணிந்து கண்ணாடி அணிந்திருந்த ஒருத்தி (இனிமேல் மஞ்சுளா) என்னை அவள் கண்ணாடியினூனே பார்த்தாள். நான் அவளைப்பார்பபதை தவிர்த்தாலும அவள் என்னை தொடர்ச்சியாக பார்ப்பது எனக்கு தெரிந்தது . அதுவும் குறிப்பாக என் இடுப்பை பார்ப்பது எனக்கு புலனானது. இடுப்பு பட்டை அணியாதது அவ்வளவு மோசமா. அவள் இப்போது தன் அருகே அமர்ந்திருந்த அந்தப்பையனிடம் (தாடியும் அவனும் கண்றாவி..)  ஏதோ மெதுவாக கதைக்க அந்தபையனும் என்னை குறிப்பாக என்னுடைய இடுப்பை பார்த்தான். அடப்பாவிகளா இடுப்புபட்டை அணியாமல் இன் செய்தது அவ்வளவு பெரிய கலாச்சார இழிவா? கடவுளே.. சம்பளம் வந்ததும் முதலில் இடுப்புபட்டையை வாங்கிவிட வேண்டியதுதான். இப்போது அவர்ளுடைய சிரிப்பொலி அதிகமானது.  நல்ல வேளையாக நான் இறங்கவேண்டிய நிலையமும் வந்துகொண்டிருந்தது.  நான் இறங்க ஆயத்தமானபோது அவர்களும் இறங்குவதற்கு ஆயத்தமாகி என்னருகே வந்து நின்றார்கள்.  என்னைப்பார்த்துக்கொண்டிருந்த மஞ்சுளா இப்போது என்னருகே.  நிலையம் வந்தது. நான் சட்டென இறங்கி நடக்கலானேன். என்னை யாரோ அழைப்பது போலிருந்தது. திரும்பிபார்க்காமல் வேகமாய் நடந்தேன். இப்போது சத்தம் பலமாய். திரும்பிப்பார்த்தேன். மஞ்சுளா இப்போது என்னைப்பார்த்து வந்துகொண்டிருந்தாள். இவள் ஏன் என்னை அழைக்கிறாள் என நான் நினைத்துக்கொண்டிருந்தபோதே மஞ்சுளா என்னருகே வந்து நின்று தன் கண்ணாடியினூடே என்னை நோக்கி ‘அங்கிள்.. உங்க பேண்ட் சிப் தொறந்திருக்கு’ என்று கூறினாள்.

Advertisements
Published in: on செப்ரெம்பர் 24, 2010 at 1:26 பிப  Comments (2)  

The URI to TrackBack this entry is: https://ksurendran.wordpress.com/2010/09/24/%e0%ae%aa%e0%ae%9f%e0%af%8d%e0%ae%9f%e0%af%88/trackback/

RSS feed for comments on this post.

2 பின்னூட்டங்கள்பின்னூட்டமொன்றை இடுக

  1. // ‘அங்கிள்.. உங்க பேண்ட் சிப் தொறந்திருக்கு’ என்று கூறினாள்.//

    அட விடுங்க அண்ணா…இது என்ன உங்களுக்கு முதல் டைமா…இத எல்லாம் போய் பதிவா எழுதிட்டு ….
    அன்னைக்கு கடன்காரன் ஒருத்தன் உங்கள துரத்துனப்ப …சந்து பொந்து எல்லாம் புகுந்து என்ன ஓட்டம் ஓடுனிங்க…..அத அடுத்த பதிவா எழுதுங்க ….

    • எம் பொழப்பு உனக்கு சிரிப்பா இருக்குல்ல.. ஆகட்டும் ஒரு நாள் இதே நிலம உனக்கும் வரும்.. அப்ப நா பாக்கறேன்…


மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / மாற்று )

Connecting to %s

Travel Twosome

உங்களுக்காக...

பேயோன்

@ThePayon ~ twitter.com/thepayon

Welcome to Sramakrishnan

உங்களுக்காக...

Charuonline

உங்களுக்காக...

%d bloggers like this: